Este caderno é o resultado dunha proposta de traballo da BE arredor da pintura e a creación literaria. A actividade consistía en seleccionar un cadro dun dos pintores elexidos en cada aula. O alumnado realizou unha transformación das cores orixinais atendendo á súa temperatura (cores cálidas e frías) e a partires de aí, inventaron cadansúa historia para cada unha das versións do cadro. Agardamos que vos guste!!
Amosando publicacións coa etiqueta samain. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta samain. Amosar todas as publicacións
01/12/16
26/11/16
El grito de MUNCH (5º E.I.)
Esta semana comezamos a traballar o cadro "El grito" de Munch, xa que aparece unha persoa moi asustada e non sabemos porque. Desta maneira, o primeiro que fixemos foi analizar porque ten esa cara de susto e apareceron ideas moi diversas: unha pantasma, unha ola xigante, uns policías, unha tormenta... Despois cada un de nos puxemos esa cara de susto, xa que pintamos o cadro e sustituimos a súa pola nosa, foi un proceso moi divertido.
Se queredes ver todo o proceso de creación dos cadros, premede no seguinte enlace: "El grito" de Munch.
Con a cara de susto fixemos uns gift moi divertidos, e premendo na seguinte imaxe podedes ver cada un deles.
23/10/16
Bailando por miedo de PAUL KLEE (5º E.I.)
A mascota da biblioteca, Leo, propúxonos unha actividade moi divertida, titulada Cámbiache ben o conto! Para iso tiñamos que escoller un cadro e transformalo, pintándoo con cores fríos e con cores cálidos. Desta maneira, escollimos o cadro que xa estabamos traballando Bailando por miedo de Paul Klee. Traballamos os cores, clasificándoos, combinándoos... e, despois, escollimos quen os pintaba con cores fríos e quen con cores cálidos. Cando xa estiveron todos feitos inventamos unha historia para cada un deles. No seguinte vídeo tedes un resumo de toda a actividade.
Paul Klee - Kizoa Editar Videos - Movie Maker
E estas son cada unha das historias que entre toda a clase inventamos.
CADRO DE CORES
FRÍAS _ EXCURSIÓN AO
POLO NORTE
Estando un grupo de amigos, mamás
e papás cos seus fillos, decidiron facer unha viaxe. Non sabían a onde ir e
discutían, levantando a man, porque cada un quería ir a un sitio diferente. De
repente, alguén suxeriu que poderían facer unha expedición ao Polo Norte e a
todos pareceulles unha idea estupenda. Fixeron as maletas e subíronse ao avión
para comezar esta nova aventura. Cando chegaron quedaron encantados con aquela
paisaxe, todo era branco e fermoso pero comezaban a sentir o frío a pesar de
que estaban moi abrigados. Levaron un bo susto xa que atoparon uns lobos
“polares” que mostraban os seus dentes afiados pero, por sorte, puideron
escapar deles. Ao día seguinte encontraron unha pista de patinaxe e… que risas
porque había un can patinando, así que todos quixeron patinar con el, tanto os maiores como os pequenos. Tan ben o estaban pasando que quitaron os
abrigos pero pouco a pouco comezaron a sentir o frío e non poder moverse,
quedaran xeados. Que farían agora? Menos mal cunha mamá non quitara o abrigo e
aínda podía moverse un pouco, así que chamou a un helicóptero de bombeiros, que
pronto chegaron, estes fixeron unha lume moi grande e foron arrimando a cada un
dos patinadores para que así puideran comezar a moverse. Desta maneira, o que
aprenderon é que non se pode quitar os abrigos aínda que pareza que fai calor.
CADRO CORES CÁLIDAS _ EXCURSIÓN A ILLA VOLCÁNICA
Un grupo de excursionistas
decidiu facer unha viaxe a unha illa moi bonita que tiña un volcán que querían ir
visitar. Para iso tiñan que levar todo o que precisaban para escalar e para
acampar pola illa. Chegaron a illa en barco e xa buscaron un sitio onde montar
o seu campamento. De noite comezaba a facer moito frío e fixeron un lume pero
algún dos excursionistas acercáronse demasiado e case queimasen. O día seguinte
colleron as súas cousas e comezaron a subir polo camiño, xa que querían chegar
ao borde do volcán e ver a lava. Cando estaban no medio do camiño sentíronse
uns ruídos e tiveron que poñerse a resgardo porque comezaban a caer pedras
grandes. O volcán entrou en erupción, a lava caía ladeira abaixo e queimaba
todo o seu paso, así que tiñan que escapar correndo desa illa rapidamente. Baixaron
correndo e subíronse ao barco pero este era un velero e non había vento, como marcharían da illa? De
repente comezou unha gran tormenta, que xunto coa lava que caía e as rochas era
unha paisaxe que daba moito medo pero que fixo mover ao barco moi rápido e así
poder escapar desa lava que tanto queimaba. Desta maneira, puideron chegar cada
un as súas casas e poñerse a salvo.
03/10/16
09/11/15
Cóntame un cadro... de medo! Resultados da Tarefa
Este foi o resultado. Un libro que recolle todas as narracións inventadas ao fío do cadro proposto en cada aula.
Unha marabilla!
22/10/15
19/10/15
E.I.4 anos: Murciélago. Fragmento
E.I. 5 anos: El espantapájaros. César G. Pola
Entre todos os nenos e nenas de 6º E.I. creamos o seguinte conto de medo:
"O ROUBO DA CABEZA"
Era Samaín, 31 de outubro, e a noite caía fría, ventosa... Un pobre espantallo atopábase só no medio da leira cando estaba apiques de caer unha gran tormenta. Vestido coa súa roupa vella, a súa cabeza de cabaza e o seu vello sombreiro de palla, tremía de frío e de medo cos primeiros raios e tronos. Comezou a chover e chover, a caer mais e mais raios, cando de súpeto un gran lostrego iluminou o ceo e o raio caeu encima das rapos vellas do pobre espantallo. O lume estendeuse velozmente polo seu traxe deixándolo feito anacos.
Alleo á tormenta, e como noite de Samaín que era, apareceu un vampiro con fame, quería sangue, e vendo aquel espantallo tan desvalido pegoulle unha dentada no seu pescozo para obter a cea, coa sorpresa de que a súa boca enchéuselle de palla e moi enfadado, pola fame que tiña, roubóulle o sombreiro o pobre espantallo.
Non lle deu tempo o espantallo de queixarse da súa mala sorte, cando de súpeto apareceron catro lobos. Rodeárono, cheirárono... e como sabía que non era carne, o único que fixeron foi arrancar as poucas roupas sen queimar que lle quedaban.
Pobre espantallo, como podía ter nunha noite tan mala sorte? que mais lle podía pasar? Non, non pode ser! pois non viña ahí un oso que lle mordeu nas súas pernas, pero o seren estas de madeira e oso ter fame, rouboulle a cabaza que tiña por cabeza.
Xa non tiña roupa, xa non tiña sombreiro e tampouco tiña cabeza... tanta pena lle deu os paxaros, que a pesares que todos os días os espanta para que non coman as sementes, axudaron o desvalido espantallo e recuperaron o seu sombreiro que levara o vampiro, a roupa dos lobos, a cabaza que aínda non comera o oso e incluso apagáronlle a roupa. Dende aquel día, o espantallo agradecido déixalles comer algunha semente os seus novos amigos, os paxaros.
E COLORÍN COLORADO, ESTE CONTO ESTÁ REMATO, E SE MOITO MEDO PASACHES, TEN COIDADO CON ESTAS PERSONAXES.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)